درخواست اجازه اقامت، رد درخواست و اعتراض در آنتالیا

اتباع خارجی که قصد ماندن بیش از مدت مجاز ویزا یا معافیت از ویزا دارند، باید وضعیت قانونی حضور خود را بررسی کنند. در نبود معافیت یا مجوز جایگزین قانونی، ممکن است دریافت اجازه اقامت لازم باشد.

مدت مجاز حضور برای همه اتباع یکسان نیست؛ نباید فرض کرد هر شخص بدون توجه به تابعیت و نوع ورود، حق حضور ۹۰ روزه دارد.

قانون شماره ۶۴۵۸ انواع مختلف اقامت را پیش‌بینی کرده است. انتخاب نوع مناسب باید با هدف واقعی و شرایط شخص هماهنگ باشد.

درخواست‌های اولیه، تمدید و تغییر نوع اقامت از طریق سامانه رسمی e-İkamet آغاز می‌شوند. مراحل بعدی باید مطابق دستورالعمل سامانه و اداره مربوط پیگیری شود.

ثبت فرم آنلاین به معنی صدور قطعی مجوز نیست. اطلاعات و مدارک باید هدف اقامت و شرایط قانونی را پشتیبانی کنند.

در درخواست اقامت مدت‌دار، گذرنامه یا مدرک جایگزین باید دست‌کم ۶۰ روز بیشتر از مدت اقامت درخواستی اعتبار داشته باشد.

پیش از ثبت درخواست، تاریخ اعتبار گذرنامه و مدت مورد درخواست را با شرایط نوع اقامت تطبیق دهید.

درخواست تمدید از ۶۰ روز پیش از پایان اعتبار مجوز قابل ثبت است و باید در هر حال پیش از انقضای آن انجام شود.

تمدید خودکار نیست. شرایط نوع اقامت، اطلاعات سکونت و مدارک باید در زمان درخواست نیز بررسی شوند.

تصمیم کتبی و برگه ابلاغ را دریافت و نگهداری کنید. علت رسمی، ماده مورد استناد و تاریخ ابلاغ باید بررسی شوند.

هم‌زمان باید وضعیت قانونی حضور، تعهدات خروج احتمالی و وجود تصمیم‌های دیگر مشخص شود. درخواست مجدد یا اعتراض نباید بدون بررسی این موارد انتخاب شود.

تصمیم باید همراه اطلاعات حقوق اعتراض و تعهدات مربوط ابلاغ شود. امکان درخواست اداری یا دعوا در دادگاه اداری بر اساس پرونده بررسی می‌شود.

دادخواست باید به علت واقعی رد و اسناد پشتیبان پاسخ دهد. نتیجه مثبت قابل تضمین نیست.

نوع تصمیم، مقررات قابل اعمال، تاریخ و روش ابلاغ و مسیر اقدام باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.

مهلت دعوای اقامت را نباید با مهلت ویژه اعتراض به اخراج یکسان دانست. وجود تصمیم جداگانه اخراج نیازمند بررسی مستقل است.

طبق راهنمای اداره مهاجرت، پس از رد درخواست نمی‌توان ظرف شش ماه برای همان هدف اقامت دوباره درخواست داد.

اگر مدت قانونی حضور ادامه داشته باشد، امکان درخواست بر اساس هدف متفاوت با شرایط واقعی و مدارک مرتبط قابل بررسی است.

تغییر صوری عنوان درخواست، جایگزین وجود هدف واقعی و شرایط قانونی نیست.

خیر. تصمیم اقامت و دستور اخراج از نظر حقوقی جداگانه هستند. با این حال، تصمیم اقامت می‌تواند بر حق ادامه حضور اثر بگذارد.

باید وجود تصمیم اخراج، تعهدات خروج و ممنوعیت ورود یا کدهای محدودیت نیز بررسی شود.

روابط خانوادگی در ترکیه، مدت اقامت، وضعیت کشور مبدأ و مصلحت عالی کودک از عوامل قابل توجه در روند تصمیم‌گیری هستند.

این عوامل پذیرش خودکار را تضمین نمی‌کنند؛ شرایط و مدارک مربوط باید در پرونده مطرح شوند.

برخی مراحل می‌توانند از طریق نماینده قانونی یا وکیل انجام شوند. حدود نمایندگی و مدارک آن باید با نوع اقدام هماهنگ باشد.

اداره ممکن است حضور شخص را درخواست کند؛ داشتن وکیل به معنی حذف همه مراحل حضور متقاضی نیست.